Tandem voeden
kriebels
Zo rond Maartens eerste verjaardag begint het weer te kriebelen. Nog een kindje erbij zou toch wel leuk zijn. We besluiten om er voor te gaan en het is direct raak. Het eerste waaraan ik merk dat ik zwanger ben is dat mijn tepels erg gevoelig worden. Maarten is dan nog volop aan de borst, hetgeen ik prima vind maar hij krijgt vanaf dat moment voor het natutten zijn speentje in zijn mond. Ik weet gelukkig dat het goed mogelijk is om tijdens de zwangerschap te blijven voeden door de bv-plus mailing-list. Dankzij deze lijst ben ik, toen Maarten 9 maanden was, doorgegaan met voeden. Voordat ik lid werd dacht ik echt (door de fijne info van het CB ) dat ik zou moeten stoppen.
Over de mogelijkheid om 2 kindjes van verschillende leeftijden te voeden, het zogenaamde tandemvoeden heb ik via die lijst ook gelezen, maar of ik dat zelf ook wil gaan doen weet ik dan nog niet. Ik besluit om wel te zien hoe het gaat lopen en het van Maarten af te laten hangen of hij wil stoppen of niet. Hij blijft tijdens de hele zwangerschap gewoon doordrinken, ondanks dat vanaf de 4de maand de melkproductie afneemt tot bijna niets. Dat merk ik als eerste aan het feit dat hij opeens wel ander drinken wil. Voordien weigerde hij uit een beker te drinken, wat er ook in zat, nu vraagt hij zelf om iets te drinken, zelfs na een voeding. In de tweede helft van de zwangerschap drinkt Maarten nog 3 maal daags bij mij, 's morgens en 's middags bij het wakker worden en 's avonds voor het slapen gaan. We genieten allebei erg van die momenten. Maarten laat zich niet afschrikken door mijn groeiende buik die steeds meer in de weg gaat zitten, maar vind deze juist bijzonder interessant.
Om Maarten voor te bereiden op de komst van een broertje of zusje leen ik bij de bieb een aantal boekjes voor peuters over zwangere moeders en pasgeboren baby's. In één van die boekjes krijgt de baby de borst, we lezen ze de laatste weken bijna elke dag. Ik vind het best moeilijk, hoe moet dat nu straks, moet de baby steeds eerst drinken? Zal Maarten niet jaloers worden?
de bevalling
Op 6 augustus beval ik thuis van een dochter; Els. De bevalling verloopt erg voorspoedig (Els is er eerder dan de verloskundige) en al voor de navelstreng is doorgeknipt gaat ze zelf op zoek naar de tepel. Zodra ze is afgenaveld leg ik haar aan en ze weet gelijk wat ze moet doen, prachtig gewoon. De volgende ochtend wordt Maarten thuis gebracht (die hebben we de avond ervoor door opa op laten halen) en kan hij met zijn zusje kennismaken. Voor ons een heel spannend moment, maar Maarten vind het heel gewoon, alsof hij niet anders verwacht had. Als hij me later die dag Els aan ziet leggen wil hij ook wel een slokje, dat kan, op zijn knieën komt hij ernaast zitten en drinkt zo een slokje mee. Ik vind het wel een gedoe, twee kinderen tegelijk laten drinken, en nu drinken ze dan ook meestal apart. Els op verzoek en Maarten op zijn vaste momenten. Alleen bij momenten van jaloezie drinkt Maarten ook een slokje wanneer ik Els voed, maar meestal is de bevestiging dat hij mag drinken voldoende. Hij vind het zelf ook lastig en drinkt liever rustig alleen en wil daar best even op wachten. Wat de volgorde van voeden betreft: ik rommel maar wat aan. Van te voren maakte ik me er wel druk over of Els wel genoeg zou krijgen, maar ik stroom over van de melk en ze groeit als kool dus dat zit wel goed.
de omgeving
Ik maak er geen geheim van dat Maarten nog bij me drinkt en tijdens de zwangerschap zorgde dat voor veel vragen uit mijn omgeving, zo van "kan dat wel? Heb je nog melk dan?" Nu ik bevallen ben durven mensen niets meer te vragen. Er zitten wel tandemfoto's in het fotoboekje, maar vragen stellen doen ze niet. Alleen af en toe een opmerking van "goh, hij drinkt ook nog een slokje" en dat vind ik prima zo. Ik neem aan dat ze mij een beetje vreemd vinden, maar dat maakt me eigenlijk niet zo veel uit. Wat ik wel heel leuk vind is dat mijn moeder, nu ze wat meer informatie heeft gelezen over lang voeden en tandemen, het leuk is gaan vinden dat ik Maarten ook nog voed. Als mensen mij vragen of ik borstvoeding geeft waar zij bij is vertelt ze heel trots: "Ja, ze voed ze allebei" Zo zie je maar weer, goede informatie aan je directe omgeving kan je veel steun en begrip opleveren.
en nu genieten!
Els is nu 8 weken en het normale leven begint nu langzaam weer op gang te komen. Elke dag geniet ik weer van het gemak van borstvoeding. Ik ben echt een luie moeder en vind het dan ook heerlijk dat ik dankzij mama's drinkontbijt 's morgens een uurtje langer kan blijven liggen (en mijn man ook in het weekeinde). Het is echt te gek om twee kinderen te zien groeien en bloeien op mijn melk en ik hoop dat we er nog geruime tijd samen van kunnen genieten.
Terug